Allemaal kennen we de hulst als de stevige, gekartelde blaadjes in de kerststukjes op de feesttafel en in de adventskrans aan of boven de deur, maar weten we er meer  van ?
De hulst is een heester die tot de familie van de Aquifoliaceae behoort. De bladeren zijn ellips tot eirond van vorm, zijn getand, hebben een golvende rand en zien er glanzend uit. Ze voelen een beetje leerachtig aan. In de bladoksels verschijnen de bloemen die wit van kleur zijn.
De vruchtjes zijn rood en zijn 4 tot 5 stenig.
Hulst treffen we aan in loofbossen op vochtige, matig voedselrijke zand en leemgrond. De hulst wordt ook dikwijls als sierheester aangeplant. Hij kan tot 10 meter uitgroeien . Hij laat zich makkelijk snoeien, vandaar ook dikwijls het gebruik van hulst als haagplant.
Vogels zijn verzot op de bessen en verspreiden op deze manier de zaden. Voor mensen zijn de bessen echter giftig!

Hulst is een van de heilige bomen van de druïden. In de winter, als de andere bomen geen bladeren meer dragen, blijft de hulst immer groen en dit sprak vanzelfsprekend tot de verbeelding van onze voorouders. In een bar en soms wit gesneeuwd landschap, stond daar de hulst, met glanzende groene bladeren en fel rode vruchtjes !
Volgens de Keltische kalender stond de hulst centraal voor de achtste maand van het jaar, dit was toen van begin juli tot begin augustus, en in die periode had het feest Lughnassadh (feest van de eerste vruchten van de oogst) plaats.