Akkerhoningklaver - Melilotus officinalis

Familie : Fabaceae

Botanie

Akker honingklaver is een tweejarige plant die tot anderhalve meter hoog kan worden. De stengel is rechtopstaand en draagt drietallig, fijn getande blaadjes. Vanaf juni komen er gele bloempjes aan die in trossen staan. De bloempjes geuren sterk en trekken veel bijen aan. Bij drogen verspreidt het kruid een geur van pas gemaaid gras. Je treft de plant aan op spoorwegbermen, ruderale terreinen en wegbermen.

Gebruikte deel

Het kruid of de bloeiende top.

Naamsverklaring

Meli : komt van het Griekse woord voor honing, lotus : klaver, dus letterlijk : klaver die honing geeft. De plant geurt immers sterk naar honing en trekt bijen aan. De honing geur is echter alleen bij de verse plant waarneembaar. Bij het drogen komen coumarines vrij en krijg je een typische hooi-geur.

Lotus : klaver : men gebruikte de plant ook als veevoeder.

Officinalis : wijst op het gebruik als geneeskrachtige plant : letterlijk : uit de apothekerswerkplaats .

Geschiedenis

De Grieken gebruikten de plant bij kneuzingen en verwondingen .De Romeinen droegen kransen in hun haar van de verse lekker geurende  plant. Hendrik VIII gebruikte de plant, zodat hij in het Engels : King’s clover ook werd genoemd.
Akkerhoningklaver werd frequent gebruikt als veevoeder, maar soms had men problemen met slecht gedroogde akkerhoningklaver.
Dan treedt namelijk een vergisting op van het coumarine in de plant en krijg je di-coumarol. Dit veroorzaakt bloedingen. Het stond model voor het bloed stolling remmende middel Warfarine. Dicoumarol werd gebruikt als rattengif.

Medicinaal

De plant wordt vooral gebruikt als tonicum voor de venen. Op de aderwand heeft ze een vitamine P effect : dwz : de wanden van de vaten krijgen een betere weerstand en er is een verminderde permeabiliteit, waardoor minder vocht uittrede gebeurt. Ze heeft toepassingen bij zware benen, vermoeide benen, nachtelijk krampen in de benen.
Uitwendig wordt de plant gebruikt voor oogbaden en verwerkt in zalven bij kneuzingen en blauwe plekken.

Het kruid kan gebruikt worden als groenbemester, omdat de wortels stikstof kunnen vastleggen in de bodem. De plant werd ook specifiek gebruikt voor het aanleggen van ‘ bijenweiden ‘.Ze verjaagt ook motten als je takjes van de plant tussen je kleren legt.
In de voeding wordt de plant ook gebruikt : sommige soorten kaas worden gearomatiseerd met de plant, en in Frankrijk worden takjes van de gedroogde plant toegevoegd aan de vullingen voor gevogelte en konijn. Quasi overal in Europa gebruikt men de aromatische plant als middel om soepen en stoofschotels te kruiden.

Opgelet : de plant heeft bloedverdunnende eigenschappen, dus nooit samen gebruiken met reguliere bloedverdunnende medicatie of planten die deze werking hebben.
Niet bij zwangerschap, niet voor een operatie.
Opgelet met de drogerij : verkeerd drogen kan di coumarol  doen ontstaan door vergisting, dit is een giftige en stollingswerende stof !
Best dus gebruiken in gestandaardiseerde preparaten, en steeds arts of therapeut raadplegen.